Blog

GOLIAT i DAWID

 W amerykańskiej bazie, w Ramstein spotkało się pięćdziesięciu większych i mniejszych Goliatków. Gdyby ich wszystkich opleść klejącą taśmą przypominaliby biblijnego Goliata. Stanowią bowiem potężną siłę zniszczenia. Zastanawiali się w Niemczech, ile śmiercionośnego złomu wysłać na Ukrainę. „Pomoc” Ukrainie jest bowiem przykrywką rzeczywistych intencji. Potężnemu, ale tchórzliwemu Goliatowi chodzi przecież o to, jak przy pomocy Ukraińców pokonać Dawida. Własnych szwadronów śmierci nie wyślą do boju, bo wiedzą, że Dawid ma PROCĘ.

BRAZYLIA – PUCZ NIEUDANY

Czasy, gdy CIA zmieniała rządy na świecie jak rękawiczki przeminęły już chyba z wiatrem. Stany Zjednoczone Ameryki Północnej obalały rządy w wielu państwach, zawsze w imię demokracji. W Chile demokratycznie  wybranego prezydenta Salvadora Allende zastąpiono generałem Pinochetem, a w Argentynie demokratycznie wybraną na prezydenta Izabelę Perón wymieniono na generała Videlę. Czyżby generałowie z nadania USA byli lepszymi demokratami?

  Pierwszym państwem, które sprzeciwiło się potędze amerykańskiej demokracji, była KUBA, odparła najazd w Zatoce Świń. CIA nie udało się otruć Fidela Castro, oczywiście, otruć przy pomocy amerykańskich metod demokratycznych. Z Wenezueli, Juan Guaidó popierany przez USA, ogłosił się prezydentem, przegrał jednak z legalnie wybranym Nicholasem Maduro.

 Nie udało się CIA pozbawić władzy prezydenta Syrii, Baszara  al-Asada.

  O rozruchach w Brazylii nie ma jeszcze pełnych danych. Prawicowe bojówki usiłowały obalić demokratycznie wybranego prezydenta Ignacia Lulę da Silvę. Jair Bolsonaro, prezydent, który przegrał wybory przebywa w USA, a jego zwolennicy zaatakowali gmachy rządowe. Trudno uwierzyć, że CIA w puczu palców nie maczała. Rola CIA w opisanych przypadkach nie jest istotna. Ważne jest to, że władcy USA nie mogą już zmieniać rządów w innych państwach, jak rękawiczek. Rola Hegemona, a jak kto woli Imperium Zła, dobiega na naszych oczach do końca.

„WOJNA i POKÓJ” GRZEORZA W. KOŁODKI

Na stronie 9 „Wojny i Pokoju” wybitny ekonomista i znakomity autor pisze: „…Podobnie jak kiedyś bardzo głośna była wojna w Wietnamie, ponieważ prowadziły ją potężne Stany Zjednoczone. One przegrały wtedy, Rosja przegra teraz. Kiedy? Nawet jeśli nie wkrótce, to przecież czas szybko pędzi. Spokój zatem zachowajmy”.

Nie zachowuję spokoju, bo wypowiedź Profesora mocno mnie zbulwersowała. Przytoczony fragment książki jest bowiem bałamutny już przez samo porównanie tych dwu wojen. Wybitny naukowiec pisze, że NATO nie zagraża Rosji. To po co się pcha do Gruzji? To dlaczego przyjmuje Szwecję i Finlandię? Profesor usprawiedliwia niedemokratyczne czyny NATO i Ameryki. „Dyskusyjne jest odcięcie rosyjskich prorządowych mediów, zwłaszcza Russia Today i Sputnika, od odbiorców na Zachodzie” (78)”. Dla Profesora dyskusyjne, dla mnie oburzające. Liberalni demokraci z Ameryki i NATO pozbawili mnie bowiem prawa korzystania z różnych źródeł informacji!

Profesor dołącza do grona polityków (Joe Biden) uznających Władimira Putina, prezydenta Federacji Rosyjskiej, za zbrodniarza, który po wypiciu стаканa „Smirnowa” wysłał dywizje, by zniszczyły Ukrainę, czystą jak dziewica, demokratyczną, nie gnębiącą Rosjan.

Od rozpadu ZSRR Stany Zjednoczone dokonywały nieustannych zabiegów, by osłabić Rosję. Wspierały rozkradanie majątku Rosji i zamierzały wykupić bogactwa naturalne upadłego państwa. Przykładem może być komsomolec z najwyższej półki, Michaił Chodorkowski, którego po aresztowaniu bronił prezydent USA

Jak to rozkradanie wyglądało opisał Jerzy Pyka w „Fenomenie Michaiła Chodorkowskiego…” „Oligarchowie rosyjscy nie zrobili też niczego, co mogłoby pozwolić zmienić stosunek społeczeństwa do nich samych. W czasie kiedy oddalona o tysiące kilometrów od Moskwy prowincja Czukotka boryka się z podstawowymi problemami zaopatrzenia w żywność, kiedy w mieszkaniach na Syberii zimą zamarza woda, bo nie działa lokalna elektrociepłownia, gubernator Czukotki (2003–2008 Roman Arkadiewicz Abramowicz, dopisek M.Ch.) kupuje klub piłkarski w Wielkiej Brytanii i ściąga najdroższych piłkarzy na świecie, aby za pieniądze ze sprzedaży rosyjskiej ropy grali dla kibiców Chelsea Londyn. Temu podobne zachowania oligarchów sprawiają, że rosyjskie społeczeństwo milcząco daje władzy zgodę na budowę „demokratycznego autorytaryzmu”

Władimir Putin, prezydent Federacji Rosyjskiej, za „milczącą zgodą społeczeństwa” położył kres rozkradaniu Rosji. Sprawił, że seniorom w terminie zaczęto wypłacać emerytury, unowocześnił gospodarkę, Rosja przestała importować zboża. Plasuje się na 3 miejscu produkcji ziarna na świecie i zajęła (2020 r.) pierwsze miejsce w eksporcie pszenicy. Rosyjską szczepionkę przeciw Covid-19 zakupiły Indie i wiele państw Ameryki Południowej. Na rynki państw „liberalnej demokracji” rosyjskiej szczepionki nie dopuszczono. Samoloty i rakiety rosyjskie są lepsze od amerykańskich. Nie powinno nikogo dziwić, że większość Rosjan ufa swojemu prezydentowi.

Grzegorz W. Kołodko na okładce „Wojny i Pokoju” umieścił zdjęcie anteny satelitarnej zainstalowanej w czasie zimnej wojny na Czukotce. Tytuł swojej książki pożyczył od Lwa Tołstoja. Co pozostawiam bez komentarza. W „Wojnie i Pokoju” Tołstoja Rosja odnosi zwycięstwo. Gwardziści Kutuzowa goszczą w Paryżu. Zostawili nawet ślad w języku francuskim. „Bistro” francuskie pochodzi od rosyjskiego „ быстро”.

Grzegorz W. Kołodko już na pierwszej (9) stronie zapowiada, że Rosja przegra wojnę z Ukrainą. Jeśli wróżba Autora się spełni to wyobrażam sobie, jak Grzegorz Kołodko wraz z Krystyną Kurczab – Redlich wręczają obrońcy wolności i demokracji, Wołodymyrowi Żełenskiemu bukiety róż biało-czerwonych, w podzięce.

Lubię to!

Komentarz

Udostępnij

GROZA

TA DZIEWCZYNKA…

…zbiera pieniądze, by pomóc żołnierzom ukraińskim. Zdegenerowany Sławomir Sierakowski zakupił dla ukraińskiej armii narzędzie do zabijania ludzi i odtrąbił sukces. Ciekawe ile milionów na pomoc ukraińskim żołnierzom, z własnych kont, przekazał pan Wołodymyr Zelensky?

Wciąganie do brudnej polityki dzieci to wielka groza!

118.400.000 SOBOWTURÓW

118. 400.000 SOBOWTURÓW

Joseph poprosił Andrew o pomoc.

Joseph: pomóż mi Endriu zrozumieć co się dzieje na Ukrainie, sorry w Ukrainie. Ślę tam od cholery broni, a zbrodniarz Putin każdego dnia zdobywa nowe miejscowości. Może ten Zełenski sprzedaje ją na lewo Chińczykom?

Andrew: sprawa jest złożona, w jednym zdaniu nie wytłumaczę ci Przyjacielu.

Joseph: wiem, wiem, że problem złożony. Liczę na Twoje doświadczenie. Mieliście przecież handlarza, który sprzedał wam respiratory, a broń Putinowi.

Andrew: już nie żyje.

Joseph: jesteś tego pewny na sto procent? Zostawmy respiratory, było minęło. Macie u siebie zdolnych generałów. Jak mnie informują chłopcy z SiAjEJ jeden nawet dorabia sobie do emerytury w naszej TVN. Sorry, nazwisko wyleciało mi z głowy. Ten generał ma podobne nazwisko do tego Żyda co grywał na dachu. Oooo, już sobie przypomniałem nazywa się Skripcak czy jakoś podobnie. On się w tej naszej telewizji marnuje. Macie przecież, po Annie Applebaum, najlepszą na świecie przeciwniczkę Putina Kristine Kiurcziab – Redlajch, ona sobie dobrze radzi. Skripcaka proszę cię wyślijcie w Ukrainę niech przeniucha co ten, jak mu tam, Żydłynsky robi z naszymi HIMARSami. No i niech się też dowie się, ile ten zbrodzień Putin ma sobowtórów? Bo jakby co do czego…rozumiesz co ci chcę powiedzieć.

Andrew: zrozumiałem Przyjacielu.

A ja w tytule zawarłem odpowiedź. Miłego dnia.

PORA ZLIKWIDOWAĆ NATO

PORA ZLIKWIDOWAĆ NATO !

Pakt Północno Atlantycki miał bronić państwa Zachodu przed ZSRR. NATO stało się jednak największą organizacją agresywną w historii świata. Przy pomocy NATO Stany Zjednoczone Ameryki Północnej opanowują świat i powiększają swoje bogactwa.

W 2020 roku USA wydały na zbrojenia 778 miliardów dolarów!

Czyżby Meksyk, Kanada i Kuba zagrażały największej potędze gospodarczej i militarnej świata? Wiem, że jest to pytanie absurdalne. Pytam, by pokazać, że miliardy wydaje Ameryka-NATO dla zwiększenia zysku. Buduje na świecie bazy wojskowe, tworzy sztuczne napięcia, sprzedaje broń i uzależnia słabe państwa. Wojna, proszę Państwa to jest największy biznes.

W powojennej Europie Zachodniej tylko Charles de Gaulle zdawał sobie sprawę z dążeń USA – NATO, wycofał francuskie formacje wojskowe spod kontroli NATO. W stosunku do Ameryki okazywał nieukrywaną nieufność. Jego wizja Europy nie spełniła się, za to obawy stały się rzeczywistością. Ameryka podporządkowała sobie, zwasalizowała, większość państw europejskich przy pomocy NATO.

Aż dziw bierze, że Europa z burzliwą historią i wspaniałą kulturą dała się okiełznać kowbojom, miast stać się kontynentem promieniującym na cały świat kulturą i pokojem. Słowa kowboj użyłem nie po to, by pomniejszyć wkład Amerykanów w rozwój cywilizacji, ale po to, by pokazać, że rozwiązywanie problemów przy pomocy, colta, winchestera, napalmu i rakiety tkwi w kulturze i mentalności warstw rządzących Ameryką.

W 2020 roku świat wydał na zbrojenia dwa biliony dolarów !!!

Gdyby te pieniądze przeznaczyć na cele pożyteczne nie byłoby na świecie ludzi głodnych i wojen. Także wojny na Ukrainie. Dlatego NATO powinno być zlikwidowane. Młodzi ludzie na całym globie muszą się zorganizować i powiedzieć producentom broni: nie chcemy umierać za wasze zyski, mamy tylko jedno życie. PRECZ z WOJNĄ!

WŁADIMIR PUTIN OTWIERA NOWĄ EPOKĘ

Zanim spalicie mnie na stosie, polanym naftą z amerykańskich łupków skalnych, przeczytajcie.

Pan Władimir Putin, prezydent Rosyjskiej Federacji jest pierwszym przywódcą na świecie, który specjalną operacją wojskową na Ukrainie przeciwstawił się zbrojnie najpotężniejszemu agresorowi naszego globu. Rosja to nie Irak, nie Afganistan… U granic Rosji skończyła się amerykańska bezkarność. I bezkarność ukraińskich władz gnębiących rosyjskich obywateli. Operacja specjalna Rosji zaszokowała władze Ameryki i częściowo władze Unii Europejskiej. Wprowadzono natychmiast sankcje, sądząc, że Rosja się załamie. USA i UE zapomniały, że sankcje są bronią obosieczną i nieskuteczną. Za dowód może posłużyć Kuba, którą sankcjami gnębi Ameryka, ponoć kraj demokracji i wolności, ponad 60 lat!

Władimir Putin sprawił, że syte społeczeństwa Ameryki i Europy zaczęły myśleć i liczyć. 40 milionów Amerykanów, którzy korzystają z bonów żywnościowych pyta pana Joe Bidena, prezydenta USA, skąd u niego taka szczodrość, gdy w kraju Lincolna występuje tyle potrzeb? Na przykład służba zdrowia. Amerykanie umierali już za Irak i … Nie chcą umierać za Ukrainę. Podobnie w Unii Europejskiej. Mam znajomych w 14 krajach Europy. Społeczeństwa tych państw, w większości, nie popierają polityki swoich rządów. Sankcje, bowiem uderzą w warstwy mniej zamożne. Rządy się wyżywią, milionerzy sobie poradzą. Normalni ludzie zapłacą.

Zachowanie Ameryki w konflikcie z Rosją przyśpieszyło wiele procesów politycznych i ekonomicznych. Do BRICS, a nie jest to klub wielbicieli USA, wstąpiły nowe państwa. Wiele krajów rezygnuje z dolara i przechodzi na własną walutę w handlu, co nie przysporzy zysków Ameryce i osłabia jej dominację w świecie.

Operacja specjalna Rosji na Ukrainie uświadamia zwykłym ludziom, ,że wojna jest złem i nie rozwiązuje ważnych dla życia człowieka problemów. Ale pokazuje cynizm Ameryki i NATO, zamiast poszukiwać dyplomatycznych metod zakończenia wojny ślą na Ukrainę broń, by zabijać niewinnych ludzi. Nie ulega najmniejszej wątpliwości, że wojna jest złem. Wiem coś o tym, bo II wojna światowa doświadczyła mnie okrutnie. Mam więc prawo zapytać wszystkich potępiających Rosję, dlaczego milczeliście, gdy Ameryka napadała na inne państwa, mordowała niewinnych ludzi, burzyła miasta i paliła wsie?

Mam nadzieję, że wojna na Ukrainie jest ostatnią wojną na świecie, że biliony dolarów wydawane na produkcję narzędzi do mordowania ludzi zostaną przeznaczone na ratowanie życia.

Władimira Putina „wolne media” nazywają szaleńcem, wyliczają mu dziesiątki chorób, a najbardziej usłużne nawet go uśmiercają.

Wojna na Ukrainie niebawem się zakończy. Ale Ameryka nie będzie już mogła bezkarnie napadać na inne państwa. Zaczyna się era pokoju.

WSPOMNIENIE

DOBROSŁAW KOBIELSKI

Był człowiekiem niezwykłym, obdarzonym wielkim talentem. Rozumiał ludzi, jak nikt. Może, dlatego, że pełnił w życiu wiele funkcji, a z niektórych odchodził nie z własnej woli.

Był redaktorem naczelnym „Stolicy”, szefem CAF, wiceprezesem RSW Prasa, stworzył tygodnik „Perspektywy”. Największym jego osiągnięciem stała się Krajowa Agencja Wydawnicza.

Paweł Miedziński, autor publikacji „CAF”, wydanej przez IPN, poświęca Dobrosławowi Kobielskiemu rozdział pt. „Era Kobielskiego”. Gdy w moim mieszkaniu rozmawialiśmy z autorem o Kobielskim, Paweł Miedziński zauważył, że wszyscy jego rozmówcy wyrażali się o Kobielskim pozytywnie. Zauważyć warto, że w dzisiejszych czasach jest to już rzadkością. Za autorem „CAF” przytoczę fragment, który, moim zdaniem, najlepiej charakteryzuje Sławka. „Tadeusz Rolke wówczas początkujący fotograf, wspominał: „Naczelnym był Kobielski. Mocno partyjny, ale zaczynała się odwilż, to był już 56 rok. Po jakimś czasie wezwał mnie do siebie i zapytał „chce pan dostać etat?” „A zna pan mój życiorys odpowiedziałem pytaniem na pytanie? „Znam. Kompletnie mi to nie przeszkadza.” Rolke wcześniej odsiadywał wyrok, siedem lat więzienia, za przynależność do nielegalnej organizacji…” „W jego ocenie (Rolkego M.Ch.) redaktor naczelny „Stolicy” to „postępowy, młody człowiek, należący do nowej kadry partyjnej ludzi oświeconych, znał angielski w odróżnieniu od tysięcy głąbów z jego partii.”

Sławka Kobielskiego poznałem, gdy tworzył „Perspektywy”. Na Chełmskiej, po pierwszy numer tygodnika, przed kioskiem ustawiła się długa kolejka. PKF to zapisała na taśmie. Po kilku minutach kioskarka wywiesiła na szybie napis: „Perspektyw brak”. Zawiedzeni czytelnicy ze smutkiem się rozchodzili. Tygodnik, redagowany nowocześnie zdobył trwałą pozycję na rynku. Kłopoty zaczęły się, gdy na okładce ukazało się zdjęcie Józefa Kępy, I sekretarza Komitetu Warszawskiego PZPR, w rozmowie z biskupem. W czasie konfliktu ZSRR z Chinami, „Perspektywy” opublikowały na okładce zdjęcie żołnierza chińskiego trzymającego na

ręku dziecko. Tego było już za wiele. Z Nowego Światu przeniesiono Sławka na Wilczą, by tworzył Krajową Agencję Wydawniczą, która pod jego kierownictwem szybko rozkwitała. W miastach wojewódzkich powstały oddziały KAW. Współpracę z Agencją podjęli artyści i profesorowie Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie i w innych miastach. W księgarniach pojawiły się pocztówki z rysunkami wybitnych artystów. I co najważniejsze sprzedawały się znakomicie. Nowa seria albumów fotograficznych „KONTYNENTY” otwierała okno na świat. Niesłychanym powodzeniem cieszyły się miniaturowe wydania znanych polskich poetów. Reprint, pierwszego paryskiego wydania „Pana Tadeusza” ukazał się w nakładzie, bagatela 90.000 egzemplarzy! Płyty winylowe KAW szybko znikały z półek księgarskich. Niekwestionowaną zasługą Dobrosława Kobielskiego było wielotomowe wydanie „Pism Zbiorowych” Józefa Piłsudskiego. Tajemnica sukcesów KAW tkwiła w tym, że pracownicy Agencji mieli dużo twórczej swobody, a dobre pomysły szef nagradzał.

Przekonałem się o tym, gdy po wprowadzeniu stanu wojennego wyrzucono mnie z Polskiej Kroniki Filmowej, a Sławek zaproponował mi pracę w KAW. Nie zamierzam opisywać swojej pracy na Wilczej, wspomnę tylko o pewnych zdarzeniach, które ukazują sylwetkę Kobielskiego. Gdy panie z sekretariatu szefa dzwoniły mówiąc: „panie redaktorze, szef zaprasza” to każdy wiedział, że sprawa jest ważna. Tak było w moim przypadku. Sławek zaproponował kawę i po kieliszku koniaku. Znak to był oczywisty, że sprawa jest bardzo poważna.

Usłyszałem: za półtora roku będziemy obchodzić czterdziestolecie zwycięstwa. Zamierzamy uczcić rocznicę wydaniem okazałego albumu , proponuje ci jego redakcję.

Sławku: ja nigdy nie służyłem w wojsku, zatrudniasz kilku pułkowników, oni zrobią to najlepiej.

Wiem, że nie służyłeś, dlatego powierzam ci redakcję. Nie mogłem odmówić. Ministerstwo Kultury przyznało mi za album nagrodę

Pewnego dnia Dobrosław Kobielski podał do publicznej wiadomości, że KAW rozpoczyna w całym kraju skup makulatury. W środowisku wydawców pojawiły się złośliwe komentarze: KAW będzie kupował własne książki, by ratować się przed bankructwem.

Skupioną makulaturę Kobielski sprzedał Szwajcarom, a za franki kupił, „fotoskład”, był to pierwszy w Polsce skład komputerowy! Na Wilczą przyjeżdżali oglądać „to cudo” dostojnicy partyjni i ministrowie. Tadeusz Olszański, kierownik działu sportowego w Redakcji Wydawnictw Seryjnych, zaproponował mi, by stworzyć „Czytadło”, popularny periodyk do czytania w autobusie, tramwaju, w pociągu. Na kilku zebraniach redakcji zastanawialiśmy się nad treścią „Czytadła”. pomysł wszystkim się podobał, ale niemal jednogłośnie odrzuciliśmy nazwę. Anna Susicka zaproponowała tytuł „Fikcje i Fakty”. Kobielski pomysł zaakceptował. „Fikcje i Fakty” sprzedawały się jak ciepłe bułeczki. Nakład 200.000 rozszedł się bez zwrotów. I właśnie wtedy, z najbielszego domu w Polsce, przyszło do Kobielskiego pismo, w którym pytano go kto wydał zgodę na wydawanie miesięcznika, skąd papier…? Przyjazd na Wilczą zapowiedział nawet członek Biura Politycznego KC PZPR, towarzysz Jan Główczyk. Pocieszałem Sławka, że Janek (byłem z nim po bruderszafcie) to porządny człowiek i da się przekonać. Nie wiedziałem wówczas, że KAW po publikacji zdjęć przez Kobielskiego w „Perspektywach” nie ma prawa wydawać żadnych czasopism. Sprawa stawała się poważna. Dostarczyłem szefowi pismo z Biblioteki Narodowej, że „Fikcje i Fakty” są zaliczane do książek. Po wizycie członka Biura Politycznego na Wilczej Kobielski zarządził ocenę merytoryczną „FiF5.” Dwie różne oceny, krytyczna i pozytywna. Bardzo żywa dyskusja na otwartym zebraniu partyjnym. „Fikcje i Fakty” uratowano.

Następne zdarzenie. Pewien literat przysłał do KAW opowiadania. Jeszcze redaktorzy nie skończyli czytać tekstu, a już otrzymałem z warstw górnych pytania, kiedy się książka ukaże? Redaktorzy, magistrowie filologii polskiej, ocenili tekst negatywnie. Przeczytałem opowiadania, zgodziłem się z recenzentami. Wtedy Kobielski poprosił o informację. Przedstawiłem mu naszą ocenę dodając, że wysłałem, zgodnie z procedurą, tekst do dwóch recenzentów zewnętrznych. Nie podałem nazwisk. O recenzję opowiadań, bez ujawniania nazwiska autora, poprosiłem Romana Bratnego i Wojciecha Żukrowskiego. Musiano, na szefa KAW mocno naciskać, bo zadzwonił, nieco zdenerwowany i zapytał, kiedy otrzyma recenzje. Wtedy ujawniłem nazwiska recenzentów. W końcu udało się termin ustalić. Kobielski poinformował mnie, o terminie posiedzenia kolegium KAW i o tym, że zaprosił ministra kultury i sztuki, pana profesora Aleksandra Krawczuka, autora poczytnych książek oraz panów Bratnego i Żukrowskiego. Byłem tak zdenerwowany, że nie zapytałem recenzentów, jak tekst oceniają. Kiedy po oficjalnej części posiedzenia w gabinecie pojawiły się panie z kawą, ciasteczkami i koniakiem, Wojciech Żukrowski poprosił o ujawnienie nazwiska autora opowiadań. Gdy usłyszał nazwisko, powiedział: „teraz państwo widzicie z kim ja muszę pracować.” Kobielski był zadowolony z przebiegu kolegium, przynajmniej na pewien czas „literaci” wspierani przez „aparatczyków” przestaną słać na Wilczą swoje arcydzieła. Z Dobrosławem Kobielskim łączyła mnie prawdziwa przyjaźń. Często się różniliśmy w ocenach i toczyliśmy spory. Nigdy nie dał mi odczuć, że jest szefem. Każdemu życzę takiego szefa. Był człowiekiem, który wyprzedzał swój czas. Szanował ludzi, okazywał im zrozumienie i życzliwość. Zasłużył się dobrze polskiej kulturze.

NEWSWEEK TOMASZE ZMIENIA JAK KAMASZE

NEWSWEEK TOMASZE ZMIENIA JAK KAMASZE

Udramatyzowane po mistrzowsku odejście z Newsweeka Tomasza Lisa przysporzyło mu sławy, fanek i fanów. Moją uwagę zwróciło milczenie środowiska. Nominacja Tomasza Sekielskiego na szefa tygodnika rozjaśnia tajemnicę. Tomasz Lis zajmie się najprawdopodobniej polityką, może nawet wystartuje w wyborach. Panu Tomaszowi Sekielskiemu sukcesów życzę. Od 1 lipca staję się uważnym czytelnikiem Newsweeka.

ISTNIENIE ZWASALIZOWANEJ UE NIE MA SENSU

Unia Europejska prawie całkowicie uległa Stanom Zjednoczonym Ameryki Północnej. Nakłada na Rosję sankcje za, które my, Europejczycy będziemy płacić. Kapitaliści pewnie to wytrzymają, ale zwykli zjadacze chleba będą musieli zacisnąć pasa. Już zaciskamy. „Wolne media” codziennie informują o cenach ziemniaków, pietruszki i… ale o tym jak podrożały leki ani słowa.

Panie i panowie Z Unii Europejskiej na amerykańskiej smyczy, rozszerzają sankcje. Sankcje są obosieczne i nieskuteczne. Mała Kuba jest tego dowodem. Unia Europejska miast być ostoją rozsądku i pokoju stała się posłusznym pieskiem NATO. Straciła sens istnienia. Rosja wkroczenie na Ukrainę nazywa „operacją specjalną” jeśli wypowie wojnę to nawet Bóg nas nie ochroni.

Lubię to!

Komentarz

Udostępnij